Blog
Wie was je voordat de wereld je vertelde wie je moest zijn?
Voordat cijfers bepaalden wat je waard was.
Voordat systemen je leerden aanpassen.
Voordat zekerheid iets werd dat je moest verdienen.
Stel je een wereld voor
waarin macht zijn betekenis verliest.
Waar geld geen drijfveer meer is, maar een vanzelfsprekende stroom.
Elke dag genoeg op je rekening.
Niet om te overleven, maar om vrij te kiezen.
Wat gebeurt er dan?
Je wekker gaat niet meer om te moeten, maar om te creëren.
Je talent wordt geen product, maar een bijdrage.
Samenwerken vervangt concurreren.
Vertrouwen vervangt controle.
En misschien — heel misschien
ontdekken we dat we nooit tekort kwamen, alleen vertrouwen misten.
Dus ik vraag je niet wie je zou worden.
Ik vraag je:
Durf je je te herinneren wie je altijd al was?
Puzzelstukjes
Stel je een puzzel voor van duizend stukjes.
De doos staat voor je, maar de afbeelding ontbreekt. Geen voorbeeld. Geen richting. Alleen losse vormen, kleuren en fragmenten.
Je wilt beginnen, maar waar start je eigenlijk?
Waarschijnlijk met de randen en de hoeken. Dat voelt logisch, houvast gevend. Daarna pak je stukje voor stukje op. Je draait ze om, bestudeert ze aandachtig, zoekt naar overeenkomsten met wat er al ligt. Soms past er iets. Vaak ook niet.
In het begin is het lastig. Je ziet vooral chaos. Losse delen zonder betekenis. Misschien ervaar je er zelfs onrust door. Het grote geheel blijft onzichtbaar. Pas wanneer een aanzienlijk deel van de puzzel ligt, gebeurt er iets bijzonders: ineens herken je vormen, lijnen, patronen. En dan vallen de overige stukjes bijna vanzelf op hun plek.
Maar wat als je deze manier van kijken toepast op de wereld om je heen?
Wat als gebeurtenissen – dichtbij huis en ver daarbuiten – geen op zichzelf staande incidenten zijn, maar puzzelstukjes van een veel groter geheel?
Denk aan thema’s als extreme gasprijzen., regelgeving rondom boeren, verkiezingsuitslagen, corona, steeds meer regels, controle en digitalisering, inflatie, stijgende huizenprijzen, asielbeleid, natuurbeleid, de digitalisering van het bankieren, met alle beperkende en opgelegde regels die daarbij horen, het gevoerde beleid van landbestuurders, het grotere doel van een EU, het onderliggende doel van de ingevoerde euro, het dagelijkse nieuws op t.v en radio, enz enz.
Los bekeken lijken het afzonderlijke thema’s. Problemen die elk hun eigen oplossing vragen. Maar zolang je elk stuk blijft bekijken als een geïsoleerd puzzelstukje, blijft het grotere beeld verborgen.
De puzzel die voor ons ligt draagt een naam.
The Great Reset.
En de afbeelding die daarbij hoort?
“Let’s build back better.”
De maker:
Klaus schwab van het WEF (World Economic Forum)
Zolang we blijven focussen op de afzonderlijke stukjes, blijven we zoeken, twijfelen en schuiven. Voelen we onrust en angst. Pas wanneer we durven uitzoomen, wanneer we het geheel proberen te zien, ontstaat er helderheid. Dan krijgen de stukjes betekenis. Dan verandert chaos in patroon en kan er rust en vertrouwen ontstaan in jou.
En misschien is dát wel de vraag van deze tijd:
durven we verder te kijken dan het losse stukje in onze hand?
Bewustzijn versus Bewust Zijn
Wat als bewustzijn er altijd is — ook wanneer jij er even niet bij bent?
Een stille aanwezigheid, in en om alles heen. We leven erin, bewegen erin, en toch staan we er zelden bij stil. Zelfs wanneer ons lichaam er niet meer is, blijft dat bewustzijn bestaan. Alsof het een veld is, of een frequentie… altijd aanwezig, maar pas merkbaar wanneer je erop afstemt.
Bewust Zijn begint dichterbij. Bij jou.
Bij wat er in je leeft, vaak zonder dat je het doorhebt. Wat denk je eigenlijk, en waarom? Wat voel je, en waar handel je van daaruit? Neem je beslissingen vanuit angst, of vanuit liefde? Hoeveel van wat jij doet, kies je echt zelf — en hoeveel volgt oude, aangeleerde patronen?
Wat gebeurt er wanneer je jezelf die vragen durft te stellen?
Niet om antwoorden te forceren, maar om te kijken. Te voelen. Te onderzoeken. Dan ontstaat er iets nieuws: ruimte. Ruimte om situaties anders te bekijken, om je blik te verruimen en jezelf minder vast te zetten in één verhaal.
En stel je eens voor…
dat wanneer jij anders leert kijken, het leven zich ook anders aan je laat zien.
Hoe zou jouw leven eruitzien als Bewustzijn en Bewust Zijn samenkomen?
De geschiedenis laat keer op keer zien dat ook wij geen uitzondering zijn.
Ooit waren de Romeinen, de Maya’s, de Egyptenaren en vele andere volkeren overtuigd van hún manier van leven. Wat voor hen normaal was, voelde vanzelfsprekend en blijvend. En toch veranderde hun wereld. Niet ineens, maar langzaam. Ze gingen op in andere culturen, stortten in door spanningen of verloren hun vorm. Wat bleef, waren sporen — in taal, bouwwerken, verhalen en gebruiken.
De mens als soort zal waarschijnlijk blijven bestaan.
Maar de mensheid zoals wij die nu kennen — met onze systemen, economie, technologie en ideeën over hoe het hoort — zal dat waarschijnlijk niet.
Geen enkel systeem staat stil. Verandering ontstaat door klimaatveranderingen, technologische ontwikkelingen zoals AI, uitputting van grondstoffen, sociale spanningen en een verschuivend bewustzijn. Wat wij nu normaal vinden, kan over een paar honderd jaar net zo vreemd lijken als het Romeinse rijk nu voor ons is.
Waarschijnlijk gaat het niet om verdwijnen, maar om veranderen. Nieuwe manieren van samenleven dienen zich aan, andere vormen van economie ontstaan en misschien verandert zelfs ons idee van wat het betekent om mens te zijn. Net zoals eerdere beschavingen niet echt weg zijn, maar doorleven in wat ze nalieten, zullen ook wij sporen achterlaten — alleen niet per se in de vorm die we nu kennen.
Dat besef kan ongemakkelijk zijn.
Maar het kan ook bevrijden.
Het helpt ons om anders te kijken, bewuster te leven en minder vast te houden aan systemen alsof ze onveranderlijk en waarheid zijn.
Op de koffie bij jezelf
Stel je eens voor: je nodigt jezelf uit voor een kop koffie. Je zit rustig samen, voert diepgaande, verhelderende gesprekken, en luistert met liefde en begrip naar wat er in jou leeft. Wat heb je nodig? Waar loop je tegenaan?
Een grappig idee misschien, maar zo waardevol.
Het helpt je ontdekken wat echt belangrijk voor je is – en wat niet. Je leert het verschil voelen tussen een oprechte ‘ja’ en een duidelijke ‘nee’. Je leert jezelf beter kennen.
Dat is zelfliefde.
Leven vanuit jouw waarden, jouw missie. Dát is waarom je hier bent.
“Als je het eenmaal ziet, kun je het niet níét meer zien.”
Een prachtige uitspraak van Johan Cruijff, die voor mij nog steeds dagelijkse waarheid is.
Want wat als je de gang van zaken in de wereld anders gaat zien dan hoe het je wordt voorgeschoteld?
Het onderwijssysteem, de tekorten in de zorg, het asielbeleid, de coronaontwikkelingen destijds, het dagelijkse nieuws, de oorlogen, de uit de pan rijzende prijzen van grondstoffen en voedsel, het woningtekort, de digitalisering, de ‘beveiligings’-camera’s, onze beperkte privacy… enzovoort.
Wat als we weer gaan vertrouwen op ons innerlijk weten?
Als we loskomen van de gezaaide angst en onrust, en in vertrouwen durven zijn met dat wat jij diep vanbinnen gelooft en wéét? Waarom blijven vertrouwen op systemen die gebouwd zijn op angst? Wat brengt dat jou? Juist: nog meer angst.
Wanneer je leert vertrouwen op je eigen systeem – jouw hart, jouw breincoherentie – dan word je een ongelofelijk krachtige creator van jouw werkelijkheid. Van jouw leven.
Laat je niet vangen door angst, maar vertrouw op jouw weten. Jouw voelen
Abonneer je op mijn nieuwsbrief.
Je kunt je abonneren op mijn nieuwsbrief.