Puzzelstukjes

Stel je een puzzel voor van duizend stukjes.
De doos staat voor je, maar de afbeelding ontbreekt. Geen voorbeeld. Geen richting. Alleen losse vormen, kleuren en fragmenten.

Je wilt beginnen, maar waar start je eigenlijk?
Waarschijnlijk met de randen en de hoeken. Dat voelt logisch, houvast gevend. Daarna pak je stukje voor stukje op. Je draait ze om, bestudeert ze aandachtig, zoekt naar overeenkomsten met wat er al ligt. Soms past er iets. Vaak ook niet.

In het begin is het lastig. Je ziet vooral chaos. Losse delen zonder betekenis. Misschien ervaar je er zelfs onrust door. Het grote geheel blijft onzichtbaar. Pas wanneer een aanzienlijk deel van de puzzel ligt, gebeurt er iets bijzonders: ineens herken je vormen, lijnen, patronen. En dan vallen de overige stukjes bijna vanzelf op hun plek.

Maar wat als je deze manier van kijken toepast op de wereld om je heen?

Wat als gebeurtenissen – dichtbij huis en ver daarbuiten – geen op zichzelf staande incidenten zijn, maar puzzelstukjes van een veel groter geheel?
Denk aan thema’s als extreme gasprijzen., regelgeving rondom boeren, verkiezingsuitslagen, corona, steeds meer regels, controle en digitalisering, inflatie, stijgende huizenprijzen, asielbeleid, natuurbeleid, de digitalisering van het bankieren, met alle beperkende en opgelegde regels die daarbij horen, het gevoerde beleid van landbestuurders, het grotere doel van een EU, het onderliggende doel van de ingevoerde euro, het dagelijkse nieuws op t.v en radio, enz enz.

Los bekeken lijken het afzonderlijke thema’s. Problemen die elk hun eigen oplossing vragen. Maar zolang je elk stuk blijft bekijken als een geïsoleerd puzzelstukje, blijft het grotere beeld verborgen.

De puzzel die voor ons ligt draagt een naam.
The Great Reset.
En de afbeelding die daarbij hoort?
“Let’s build back better.”
De maker:
Klaus schwab van het WEF (World Economic Forum)

Zolang we blijven focussen op de afzonderlijke stukjes, blijven we zoeken, twijfelen en schuiven. Voelen we onrust en angst. Pas wanneer we durven uitzoomen, wanneer we het geheel proberen te zien, ontstaat er helderheid. Dan krijgen de stukjes betekenis. Dan verandert chaos in patroon en kan er rust en vertrouwen ontstaan in jou.

En misschien is dát wel de vraag van deze tijd:
durven we verder te kijken dan het losse stukje in onze hand?